Nietzsche: The Last Man

Sunulan metinde, modern dünyanın maceradan ve cesaretten uzaklaşarak aşırı konforlu ve sıkıcı bir hale geldiği vurgulanmaktadır. İnsanlığın artık tehlikeden ve rahatsızlıktan arındırılmış, hoş ve konforlu bir yaşamı "mutluluk" olarak adlandırdığı ifade edilmektedir. Bu durum, Nietzsche'nin Böyle Buyurdu Zerdüşt adlı eserinde tanımladığı "son insan" çağıyla ilişkilendirilmektedir.

Nietzsche'ye göre insanlık artık büyük hayaller kurmaktan, risk almaktan ve kendi sınırlarını aşmaktan vazgeçmiştir. Yaratıcı ve üretken ruhun yerini aşırı düşünme, tereddüt etme ve kendi içine dönük şüpheler almıştır. Günümüzde insanların benzeştiği, işlerini veya tartışmalarını derin bir tutku duymadan yüzeysel bir şekilde sürdürdüğü ve her zaman bir güvenlik ağına sığındığı belirtilmektedir. Sonuç olarak metin, Nietzsche'nin bu eleştirilerinin insanı sarsmayı ve ilham vermeyi amaçladığını; sıradan konforlara ve uzlaşılara teslim olundukça insanlığın özünden bir parçanın yok olduğunu savunmaktadır.